تبليغاتX
... نیمه شب

... نیمه شب

   من سلام بی جوابی بوده ام 

 

                           طرح وهم اندود خوابی بوده ام    

 

   زاده پایان روزم زین سبب

 

                          راه من یکسر گذشت از شهر شب ...

 

 

                                    احمد شاملو

 

+نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم آذر 1389ساعت14:29توسط کاوه | |

 

...  در دلم هوای دلتنگی به پاست 

 

به گمانم یادت پنجره ی احساسم را میکوبد ...

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم دی 1390ساعت3:39توسط کاوه | |


                                                                        And in the early morning light  
           و در نور صبحدم

                                                                          After a silent peaceful night 

          بعد از یک شب ساکت و آروم 

                                                                               You took my heart away  

         تو قلبم رو با خودت بردی

                                                                          In my dreams I can see you  
 
          توی رویاهام میتونم ببینمت  
 
                                                                                I can tell you how I feel  

         میتونم بهت بگم چه احساسی دارم  

                                                                        In my dreams I can hold you 


        توی رویاهام میتونم در آغوش بیگرمت 

                                                                                       And it feels so real

         و این احساسی خیلی واقعی داره  
  

                                                                                        I still feel the pain

        من هنوز اون درد رو حس میکنم

                                                                                      I still feel your love 

       من هنوز عشق تو رو احساس میکنم

                                                                                        I still feel the pain 
 
       من هنوز اون درد رو حس میکنم
 
                                                                                     I still feel your love  

      من هنوز عشق تو رو احساس میکنم

                                   And somehow I knew you could never, never stay 

      و به نحوی میدونستم که تو هیچوقت... هیچوقت نمیمونی 

                                                And somehow I knew you would leave me

      و به نحوی میدونستم تو من رو ترک میکنی  

                                                                    And in the early morning light

     و در نور صبحدم

                                                                     After a  silent peaceful night

    بعد از یک شب آروم و ساکت 

                                                                           You took my heart away 

   تو قلبم رو باخودت بردی

                                               I wished, I wished you could have stayed

    من آرزو میکردم...          

    

 آرزو میکردم میتونستی مونده باشی...

 

 

                                               Anathema  

+نوشته شده در چهارشنبه سی ام شهریور 1390ساعت1:59توسط کاوه | |

دو خط موازی زاییده شدند.پسرکی در کلاس درس آنها را روی کاغذ کشید آن وقت دو خط موازی چشمشان به هم افتاد و در همان یک نگاه قلبشان تپید و مهر یکدیگر را در سینه جای دادند.

خط اولی گفت:ما می توانیم زندگی خوبی داشته باشیم و خط دومی از هیجان لرزید.خط اولی گفت:و خانه ای داشته باشیم در یک صفحه دنج کاغذ.من روزها کار می کنم.می توانم بروم خط کنار یک جاده ی دور افتاده و متروک شوم یا خط کنار یک نردبان.خط دومی گفت:من هم می توانم خط کنار یک گلدان چهار گوش گل سرخ شوم یا خط یک نیمکت خالی در یک پارک کوچک و خلوت.خط اولی گفت:چه شغل شاعرانه ای و حتما زندگی خوبی خواهیم داشت.

در همین لحظه معلم فریاد زد:دو خط موازی هرگز بهم نمی رسند.وبچه ها تکرار کردند:دو خط موازی هیچ وقت بهم نمی رسند.

دو خط موازی لرزیدند،بهم دیگر نگاه کردند و خط دومی زد زیر گریه.خط اولی گفت نه این امکان ندارد.حتما یک راهی پیدا می شود.خط دومی گفت:شنیدی که چه گفتند؟هیچ راهی وجود ندارد.ما هیچ وقت بهم نمی رسیم و دوباره زد زیر گریه.خط اولی گفت نباید نا امید شد،ما از این صفحه کاغذ خارج می شویم و دنیا را زیر پا می گذاریم بالاخره کسی پیدا می شود که مشکل مارا حل کند.خط دومی آرام گرفت و اندوهناک از صفحه کاغذ بیرون خزید.از زیر در کلاس گذشتند و وارد حیاط شدند و از آن لحظه به بعد سفر های دو خط موازی شروع شد.آن ها از دشت ها گذشتند...،از صحراهای سوزان...،از کوه های بلند...،از دره های عمیق...،از دریاها...،از شهرهای شلوغ....

سال ها گذشت؛ و آن ها دانشمندان زیادی را ملاقات کردند.ریاضیدان به آن ها گفت:این محال است.هیچ فرمولی شما را بهم نخواهد رساند.شما همه چیز را خراب می کنید.فیزیکدان گفت:بگذارید از همین الآن نا امیدتان کنم اگر می شد قوانین طبیعت را نادیده گرفت دیگر دانشی به نام فیزیک وجود نداشت.داروساز گفت:از من کاری ساخته نیست دردتان بی درمان است.شیمی دان گفت:شما غیر قابل ترکیب هستید اگر قرار باشد با یکدیگر ترکیب شوید همه ی مواد خواص خود را از دست خواهند داد.ستاره شناس گفت:شما خودخواه ترین موجودات روی زمین هستید.رسیدن شما بهم مساوی است با نابودی جهان.دنیا کن فیکون می شود.سیارات از مدار خارج می شوند.کرات با هم تصادف می کنند.نظام دنیا از هم می پاشد چون شما یک قانون بزرگ را نقض کرده اید.فیلسوف گفت:متاسفم...جمع نقیضین محال است.

و بالاخره به کودکی رسیدند.کودک فقط سه جمله گفت:شما بهم می رسید.نه در دنیای واقعیات.آن را در دنیای دیگری جستجو کنید...دو خط موازی او را هم ترک کردند و باز هم به سفر هایشان ادامه دادند اما حالا یک چیز داشت در وجودشان شکل می گرفت((آن ها کم کم میل بهم رسیدن را از دست می دادند))خط اولی گفت:این بی معنی است.خط دومی گفت:چی بی معنی است؟خط اولی گفت:این که بهم برسیم.خط دومی گفت:من هم همینطور فکر می کنم.و آن ها به راهشان ادامه دادند.

یک روز به یک دشت رسیدند.یک نقاش میان سبزه ها ایستاده بود و نقاشی می کرد.خط اولی گفت:بیا وارد آن بوم نقاشی شویم و از این آوارگی نجات پیدا کنیم.خط دومی گفت:شاید ما هیچ وقت نباید از آن صفحه کاغذ بیرون می آمدیم.خط اولی گفت:در آن بوم نقاشی حتما آرامش خواهیم یافت.و آن دو وارد دشت شدند.روی دست نقاش رفتند و بعد روی قلمش.نقاش فکری کرد و قلمش را حرکت داد.

و آن دو ریل قطار شدند که از دشتی می گذشت و آن جا که خورشید سرخ آرام آرام پایین می رفت

سر دو خط موازی عاشقانه بهم می رسید ...

+نوشته شده در سه شنبه سی و یکم خرداد 1390ساعت0:4توسط کاوه | |

 به زیر چترم بیا ای پرنده پر خیس

                       

                          اینجا برای یک دل تنهای دیگر هنوز جا هست ...

+نوشته شده در پنجشنبه یکم اردیبهشت 1390ساعت0:0توسط کاوه | |

نه چتر داشتی              نه روزنامه                 نه چمدان  

                              

                            عاشقت شدم ...

         

                از کجا می دانستم مسافری ؟ 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اسفند 1389ساعت23:45توسط کاوه | |

             ... و تو حجمی از سکوت شده ای

            میان هجوم فریاد های بی امان من ...

+نوشته شده در شنبه سی ام بهمن 1389ساعت0:37توسط کاوه | |

          

                                                                                         I'm so tired of being here

من از بودن در اينجا بسیار خسته ام

                                                                      Suppressed by all of my childish fears

سرکوب شده بوسيله تمامي ترسهاي کودکانه ام

                                                                                          And if you have to leave        

و اگر مجبور به ترک من هستي

                                                                              I wish that you would just leave

من آرزو می کنم که تو هم اکنون ترکم کني

                                                                      Cause your presence still lingers here

زيرا وجود تو هنوز اينجا همراه من است

                                                                                     And it won't leave me alone

و مرا تنها نخواهد گذاشت   

                                                                           These wounds won't seem to heal

به نظر مي رسد که این زخم ها التیام نخواهند يافت

                                                                                           This pain is just too real

اين درد بيش از حد واقعي است

                                                         There's just too much that time cannot erase

و آن قدر زياد است كه زمان نمي تواند آن را محو كند

                                                        when you cried i'd wipe away all of your tears

وقتي كه گريه مي كردي ، تمام اشكهايت را پاك مي كردم

                                                  when you'd scream i'd fight away all of your fears

وقتي كه فرياد ميزدي من با تمام ترسهايت مبارزه مي کردم و آنها را از تو دور مي کردم

                                                            I held your hand through all of these years

و من در تمامي این سالها ، دست تورا در دست داشتم

                                                                                       But you still have all of me

اما تو هنوز، تمام وجودم را در اختیار داری

                                                 You used to captivate me by your resonating light

تو هميشه با نور جادويي و طنين اندازت ، مرا شيفته خود مي ساختي

                                                                Now i'm bound by the life you left behind

اما اکنون در زندگي اي كه تو برايم به جا گذاشتي گير افتاده ام

                                                         Your face it haunts my once pleasant dreams

تنها رویای دلپذیر من چهره ی توست که همواره در مقابل من است

                                                         Your voice it chased away all the sanity in me         

اين صداي تو بود كه مرا مدهوش ساخت

                                                                           These wounds won't seem to heal

به نظر مي رسد که این زخم ها التیام نخواهند يافت

                                                                                           This pain is just too real

اين درد بيش از حد واقعي است 

                                                         There's just too much that time cannot erase

و آن قدر زياد است كه زمان نمي تواند آن را محو كند

                                                    I've tried so hard to tell myself that you're gone

به سختي تلاش کردم تا به خود  بقبولانم که تو رفته اي

                                                                               And though you're still with me

اگر چه تو هنوز با منی

                                                                                         I've been alone all along    

من در تمام این مدت تنها بوده ام   

 

                                                        Evanescence

+نوشته شده در دوشنبه یازدهم بهمن 1389ساعت1:16توسط کاوه | |

                   حرف هایی هست برای نگفتن

                 کتاب هایی هست برای ننوشتن

 

  دیر زمانیست که رسیده ام به آغاز چنین کتابی ...

 

+نوشته شده در دوشنبه بیستم دی 1389ساعت1:18توسط کاوه | |

روزهای دور از تو را هرگز نخواهم شمرد , تا همیشه بگویم ...

 

                                 همین دیروز بود   

+نوشته شده در شنبه یازدهم دی 1389ساعت22:24توسط کاوه | |

                           نفسم می گیرد

               در هوایی که نفس های تو نیست

                        

+نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آذر 1389ساعت0:8توسط کاوه | |

  دخترک گفت : من عاشق وفا , نجابت و زیباییت شدم .

  پسرک برای روز تولدش سه حیوان خانگی خرید : سگ , اسب و  یک پرنده ...

  دخترک ذوق زده شد

  خواست به خاطر این هدایا تشکر کند

   اما پسرک رفته بود ...

   برای همیشه

+نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آذر 1389ساعت23:54توسط کاوه | |

  تو می روی و من فقط نگاهت میکنم ...

  تعجب نکن که چرا گریه نمیکنم

  بی تو یک عمر فرصت برای گریستن دارم                       

   اما برای تماشایت     

        

                         همین یک لحظه باقیست 

 

                                

+نوشته شده در دوشنبه پانزدهم آذر 1389ساعت23:22توسط کاوه | |

                                                                             می توانی بروی ,

                                                               قصه و رویا بشوی  

                              راهی دورترین گوشه دنیا بشوی 

            من و تو مثل دوتا رود موازی بودیم           

 من که مرداب شدم...    

                                    

                                        کاش تو دریا بشوی    

+نوشته شده در دوشنبه هشتم آذر 1389ساعت22:49توسط کاوه | |

   اگر خدا تکه بیشتری از زندگی را به من می داد  

   به مردم ثابت می کردم که چقدر در اشتباهند

  که فکر می کنند چون پیر شده اند نباید عاشق

  شوند .

  آنها نمی دانند که درست از لحظه ای که

 عشق ورزیدن را ترک کرده اند پیری به سراغشان

  آمده ... 

                                                      

                                                   گابریل گارسیا مارکز

+نوشته شده در جمعه پنجم آذر 1389ساعت22:59توسط کاوه | |

   چقدر دلم می خواهد نامه بنویسم...

   تمبر و پاکت هم هست

   و یک عالمه حرف

   کاش کسی جایی منتظرم بود ...

 

+نوشته شده در یکشنبه سی ام آبان 1389ساعت1:15توسط کاوه | |


   انسانها وقتی چیزی را از دست می دهند به دنبال جایگزین هستند.

 

   یا او جایگزین ندارد

   یا من واقعا انسان نیستم ...

+نوشته شده در یکشنبه سی ام آبان 1389ساعت0:51توسط کاوه | |

زیباترین آغاز را با تو تجربه کردم

                                 پس تا زیباترین پایان با تو می مانم ... 

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم آبان 1389ساعت1:16توسط کاوه | |